Coraz częściej w mediach słyszymy, że zawodnicy współpracują z psychologiem sportu lub trenerem mentalnym. Taka praktyka zyskuje popularność, a na najwyższym poziomie wyczynu staje się wręcz standardem. Ale… dlaczego właściwie? Skąd ten trend? I po co sportowcowi psycholog? W tym artykule znajdziesz odpowiedzi na te pytania.

Cztery filary sportowego sukcesu.

Każdy ambitny zawodnik, który chce osiągnąć sukces, musi zadbać o swój rozwój w sposób całościowy. Oznacza to pracę nad każdym aspektem, który przybliża go do realizacji celu. Sportowy potencjał opiera się na czterech filarach: Technika, Taktyka, Motoryka oraz Mental

Trzy pierwsze najczęściej są domeną trenera głównego, ale za ten ostatni odpowiada psycholog sportu. Braki w którymkolwiek z tych obszarów mogą zachwiać całą konstrukcją — i znacząco obniżyć szansę na sukces.

Czy każdy potrzebuje psychologa?

Nie każdy zawodnik musi przez całą karierę regularnie współpracować z psychologiem. To kwestia indywidualna. Możliwe scenariusze to: krótka, kilkusesyjna współpraca, regularna, długoterminowa praca, samodzielne działania zawodnika/trenera o wysokiej świadomości mentalnej. Prof. Jan Blecharz – legenda polskiej psychologii sportu zwykł mawiać, że nie każdy potrzebuje psychologa, ale każdy potrzebuje psychologii. Możesz więc sięgnąć po pomoc specjalisty lub spróbować poradzić sobie na własną rękę.

Warto pamiętać: psycholog sportu nie jest tylko od „problemów”. To specjalista, który – podobnie jak fizjoterapeuta – wspiera przygotowanie zawodnika. I nie ma w tym nic dziwnego. Nie musisz się więc do niego zgłaszać tylko wtedy, kiedy „coś jest nie tak”. Możesz rozpocząć współpracę na każdym etapie, także wtedy, kiedy wszystko idzie zgodnie z planem, a Ty po prostu chcesz się rozwinąć w sferze mentalnej.